Kliniek voor Psychiatrie en dubbele diagnose

De kliniek levert medisch-psychiatrische zorg aan mensen met een ernstige psychiatrische aandoening (EPA), al dan niet in combinatie met middelenafhankelijkheid. De klachten van de cliënt leiden tot een ernstige verstoring van het gebruikelijke rol-functioneren en de sociaal-maatschappelijke participatie, waarbij ambulante interventies onvoldoende resultaat hebben opgeleverd of mogelijk zijn. Te denken valt aan patiënten met:

• Psychotische verschijnselen;
• Ernstige stemmingsontregeling, zoals depressie of manie/hypomanie;
• Ernstige angststoornissen, zoals ernstige OCS, PTSS, paniek;
• Ernstige defecten in de sociale interactie, zoals bij ASS.
• Gemeenschappelijk kenmerk van de EPA-doelgroep is dat zij baat heeft bij een prikkelarm en helder gestructureerd, supportief afdelingsklimaat.

De kliniek is niet ingericht op behandeling of begeleiding van cliënten met primaire persoonlijkheidsproblematiek. Binnen de kliniek wordt geen trauma behandeling geboden.

• De kliniek biedt plaats aan maximaal 24 patiënten, verdeeld over twee leef-/behandelgroepen;
• De groepsgrootte, en daarmee de prikkelintensiteit is, is beperkt;
• De begeleiding wordt gekenmerkt door een supportieve (ondersteunende) attitude;
• De Hoop heeft geen Wvggz aanmerking, patiënten kunnen uitsluitend vrijwillig opgenomen worden;
• Ter bescherming van het afdelingsklimaat zijn de toegangsdeuren gesloten;
• De kliniek heeft éénpersoons kamers met badkamer en toilet. 

• Aanwezigheid van ernstige psychopathologie (GAF < 50), zoals boven beschreven;
• Onvoldoende structuur en/of afwezigheid van steunend sociaal netwerk waardoor ambulante behandeling ofwel niet op gang komt, ofwel onvoldoende effect;
• Aanwezigheid van stressfactoren in huidige verblijfssituatie waardoor de psychopathologie niet of onvoldoende in ambulante behandelsetting kan worden verminderd.

• Acute suïcidaliteit;
• Acute automutilatie;
• Autisme spectrumproblematiek (ASS) waarbij ontregeling vanwege de klinische setting te verwachten valt;
• Ernstige somatische problematiek;
• Noodzaak voor derdelijns gespecialiseerde klinische behandeling zoals voor dwang- en eetstoornissen;
• IQ <75;
• BMI <16;
• Ontbreken van huisvesting aansluitend aan opname.

Deze exclusiecriteria zijn relatief, dit betekent dat in overleg bezien kan worden wat mogelijk is.

Vragen? Neem gerust contact met ons op! Contactpersonen voor Kliniek Psychiatrie en dubbele diagnose zijn Klaus Markus, psychiater of Richard Bubberman, manager.

Bel Klaus of Richard: 078 611 1211

• BOPZ maatregel gedurende opnameperiode of aanmerkelijke kans hierop; Voorwaardelijke machtiging uitgezonderd;
• GHB verslaving
• 3e lijns gespecialiseerd behandelaanbod noodzakelijk, zoals dwang- en eetstoornissen.

Verdere voorwaarde voor behandeling is dat patiënt verklaart én in staat wordt geacht zich te houden aan de bepalingen die zijn opgenomen als addendum bij het behandelplan:

Een veilig afdelingsklimaat is een noodzakelijke voorwaarde om uw eigen behandeling en ook die van medepatiënten mogelijk te maken. Daarom zullen de volgende situaties tijdens uw klinische behandeling beslist niet worden getolereerd. Indien een dergelijke situatie zich wel voordoet, zal dat in principe leiden tot beëindiging van uw klinische behandeling.
Het betreft:

• Het gebruiken of het in bezit hebben van drugs en/of alcohol
• Agressieve uitingen en gedragingen
• (Seksueel) grensoverschrijdend gedrag

De kliniek biedt de volgende behandelmogelijkheden:

• Beschermen (d.m.v. fasen)
• Observeren
• Diagnosticeren (basale psychiatrische diagnostiek, aanvullende diagnostiek naar intelligentie, persoonlijkheid, neuropsychologische vragen, Dissociatie, Psychotische stoornissen, ASS)
• Detoxificeren (incl. terugvalpreventie, CGT en geleidelijke opbouw van vrijheden)
• Pharmacotherapie
• Psycho-educatie
• Structureren
• Begeleiden

De opnameduur is afhankelijk van de afspraken die gemaakt zijn in het behandelplan. Hierbij geldt het uitgangspunt dat de behandeling zo lang duurt als nodig en zo kort als mogelijk.

Het algemene doel van een opname in de kliniek is het reduceren van symptomen naar een leefbaar niveau en het dusdanig verbeteren van het rolfunctioneren dat verblijf buiten de kliniek weer mogelijk is. Het resultaat van de individuele behandeling is volledig afhankelijk van de doelen geformuleerd in het behandelplan.